A journey of a thousand miles must begin with a single step.

Genting Highland သို႔ ၃ ရက္တာ (အပိုင္း – ၁)

တီ…. တီ…. တီ…

ညက မနက္၄း၀၀ နာရီ ႏိုးစက္ေပးထားသျဖင့္ ဖုန္းမွထျမည္ျခင္းျဖစ္သည္။ အထုပ္အပိုးျပင္ေနသျဖင့္ အိပ္ရာ၀င္ေနာက္က်ေသာေၾကာင့္ မ်က္လံုးက သိပ္မဖြင့္ခ်င္ျဖစ္ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ မထလို႔မျဖစ္… ေလယာဥ္ခ်ိန္က မနက္ ၇း၄၅၊ ပံုမွန္အားျဖင့္ Check-in က ၁နာရီခြဲ ေစာ၀င္ရမည္ျဖစ္သည္။ ၃ရက္ၾကိဳတင္ၿပီး အြန္လိုင္း Check-in ၀င္ထားေသာေၾကာင့္ ေလဆိပ္ကို ၆း၃၀ ေလာက္ေရာက္လွ်င္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တခုတခုဆို ၾကိဳတင္လုပ္ေလ့ရွိေသာ ကၽြန္ေတာ့္အက်င့္ေၾကာင့္ အေစာၾကီးႏိႈးစက္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။

မ်က္စိကုိ အတင္းဖြင့္ပီး ကုတင္ေပၚမွဆင္းကာ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကို အိပ္ရာမွထရန္ SMS ပို႔လိုက္သည္။ ေနာက္လိုအပ္သည္ အရာမ်ားမေမ့ရန္ သတိေပးလိုက္ရေသးသည္။ ပထမဆံုး ရီပလိုင္းျပန္လာသူက Cherry၊ အဲဒီေနာက္ A.A၊ Pamela ကေတာ့ အိပ္ေကာင္းတုန္း.. သူကေတာ့ သူ႔ခ်စ္ခ်စ္ၾကီးက လိုက္ပို႔မွာဆိုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့။

ေရခ်ိဳးအ၀တ္အစားလဲ ၿပီးေတာ့ Cherry ဆီကို SMS ပို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ထြက္လာေတာ့မယ္ဆိုတာကို လွမ္းေမးေတာ့ ရယ္ဒီပဲတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘုရားကန္ေတာ့ ၿပီးအထုတ္ဆြဲကာ ေအာက္ကိုဆင္းလာခဲ့တယ္။ လမ္းမေပၚေရာက္ေတာ့ Taxi ငွားကာ Cherry ေနထိုင္ရာ Ang Mo Kio ကိုထြက္လာခဲ့တယ္။ သူ႔လမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ အဆင္သင့္ သူ႔ကိုေတြ႔ရတယ္။ ဒါနဲ႔ ၂ ေယာက္သား A.A ေနထိုင္ရာ Bedok ကိုဆက္သြားၾကတယ္။ ေရာက္ေတာ့ သူ႔ကိုေခၚၿပီး ေလဆိပ္ကိုဆက္သြားၾကတယ္။ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ၆း၀၀ ရွိၿပီ။ ေစာေတာ့ ေစာေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ၀င္ရမယ့္ ဂိတ္ေပါက္ေရွ႕က ထိုင္ခံုေတြမွာ ထိုင္ရင္း ေနာက္လူေတြကို ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ သြားၾကမယ္သူေတြက စုစုေပါင္း ၂၅ ေယာက္၊ ေလယာဥ္ခ်ိန္ေတြကမတူဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပထမအသုတ္မွာ ၉ ေယာက္ပါတယ္။ ၆း၃၀ မွာေတာ့ လူစံုသြားၿပီ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထဲကို ၀င္လာခဲ့ၾကတယ္။ အထဲေရာက္ေတာ့ Duty Free ဆိုင္ေတြမွာ Window Shopping ေပါ့။ ၇း၁၅ ေလာက္မွာ Announce အသံၾကားရေတာ့ အတြင္းထဲထိ၀င္လာခဲ့ၿပီး စစ္ေဆးေရးဂိတ္မွာ အထုပ္ေတြအစစ္ေဆးခံၿပီး ေနာက္ဆံုးဂိတ္ေပါက္၀ထိေရာက္လာၿပီ။ ခဏေနေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚတက္ၾကတယ္။

စီးမယ့္ေလေၾကာင္းက Air Asia လိုင္း၊ ပထမဆံုးစေတြ႔တာက ေလယာဥ္မယ္ေလးပါ (Air Asia မွ ေလယာဥ္မယ္မ်ား သိပ္မေခ်ာၾကပါ)။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္ထိုင္ခံု ကိုယ္ရွာ၊ အိတ္ကို ေပၚက အထုပ္ထားတဲ့ စင္မွာတင္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိင္တာက ေနာက္ဆံုးခံု၊ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္မွာ Toilet ပဲရွိေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ထိုင္သူက Aurther.. အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေလယာဥ္မယ္ေလးက အေရးေပၚအေျခအေနမွာ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ရမယ္ဆုိတာကုိ သရုပ္ျပတယ္။ ထိုင္ခံုခါးပတ္၊ အသက္ကယ္၀တ္စံု ဘယ္လို၀တ္ရမယ္ဆိုတာေတြကုိေပါ့။

၁၀မိနစ္ေလာက္ေတာ့ၾကာမယ္ထင္တယ္။ အဲဒါလဲၿပီးေရာ ေလယာဥ္စထြက္ဖို႔ အခ်က္ေပးသံျမည္လာၿပီး ေလယာဥ္က ေျပးလမ္းရွိရာကို တစ္ေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ေမာင္းထြက္လာပါတယ္။ ေျပးလမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ ေလယာဥ္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ျမန္လာပီ ၂မိနစ္အတြင္းမွာပဲ ေျမျပင္နဲ႔ လြတ္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းအိပ္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ)ရဲ႕ မဂၤလာအေတြးမ်ား စာအုပ္ကိုဖတ္ရင္း လိုက္ပါသြားပါတယ္။ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကာေတာ့ Announcement သံထြက္လာပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ ကြမ္လမ္လာပူ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ကိုဆင္းေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေပါ့။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာအုပ္ကုိသိမ္းလိုက္ၿပီး ေဘးျပတြင္းေပါက္ကေန အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေလဆိပ္ကို ခပ္ေရးေရးျမင္ေနရတယ္။ ေလယာဥ္ကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ႏိုမ့္ဆင္းလာၿပီး ခဏအတြင္းမွာ ေလယာဥ္ဘီးနဲ႔ ေျပးလမ္းထိသြားတာကို သိလိုက္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အရွိန္ေလွ်ာ့လာၿပီး ေလယာဥ္ရပ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ အထုပ္ဆြဲၿပီး ေလယဥ္ေပၚက ဆင္းလိုက္ပါေတာ့သည္။ ေလယာဥ္ရပ္လိုက္တဲ့ ေနရာက LCCT လို႔ေခၚတဲ့ Air Asia ေလယာဥ္မ်ားသာ ဆင္းတဲ့ ကြန္ေပါင္းတခုေပါ့။

ပထမဦးဆံုး မေလးရွားေျမကို ညာဘက္ေျခေထာက္နဲ႔ စတင္နင္းကာ မေလးရွားေလကို တ၀ၾကီးရူရိွဳက္လိုက္ပါေတာ့သည္ခင္ဗ်ာ။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s